شاعره
چشمک
نورافکن ها
روی صحنه
بر
او
نتابیدند .
جلدِ مجلات
با نام او
تزیین نشدند .
برای دیدارش
ناشران صف نبستند
مودب
و سخاوتمندانه
- همان طور که در صف می ماندند
ساعت ها
برای " مادونا " –
و در ها
درهای لجوج
با سرسختی
بسته ماندند
بر روی او ؛
بر روی زنی
- نشتر شعر
بر
رگ هایش –
بیدار
کنار گهوارۀ نوزاد عشق
با زمزمۀ لالایی ؛
پُشتِ صحنه ...