متن ما

چشمک

آشکار می کنی چیزی را و پنهان می کنی چیز دیگر را ، توأمان در من بی پایان دریای من ، آنگاه که با آهِ بلند به تمامی در من می ریزی . گردشگران بر می دارند ، صدفی را یا سنگی را صیقل خورده و شگفت انگیز از حاشیۀ این بستر ...
شعر تصادفی