Norouz
Comme la terre qui rêvait du temps de son Norouz
encore :
moi, chaque nuit
chaque jour
je te vois en rêve et en veille :
tu presses mes mains froides sur ton cœur
de tes souffles brûlants tu chasses le froid
de mes doigts.
Ensemble nous tournoyons
en riant sur le tapis d'émeraude
et nous faisons tourner le temps autour de nos têtes.
Je rêve encore de toi :
je suis bien, bien éveillée.
Comme la planète de terre
qui a replié le temps des séparations,
a replié les jours et les nuits
dans l'attente de son Norouz :
dans l'attente des pousses drues
de la bougie allumée
du miroir propre
dans l'attente du commencement.
Comme la terre poussiéreuse :
qui a chanté les averses des baisers de son Norouz,
avec le désir brûlant de la vie dans chaque capillaire :
quand elle était en exil,
dans le désert de l'espace avec le sceau de l'éternité.
Exactement comme cette planète,
qui a replié le temps de son exil
qui n'a pas cru à la magie noire de la sécheresse
qui a enduré le temps des séparations,
exactement comme cette planète :
qui n'a pas cru que brûleraient les pousses de son Norouz :
moi, encore
je rêve de toi...
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
نوروز
Femme
مثل خاک که زمان نوروزش را خواب می دید
هنوز:
من هر شب
هر روز
تو را می بینم در خواب و بیداری:
دست های سردم را می فشاری بر قلبت
با نفس های داغ سرما را می رانی
از انگشتانم.
با هم می چرخیم
خنده کنان روی فرش زمرد
و زمان را می چرخانیم دورسر مان.
هنوز خوابت را می بینم:
بیدار بیدارم.
مثل سیاره ی خاکی زمین
که زمان جدایی ها را در هم پیچید،
در هم پیچید روزها و شب ها را
به هوای نوروزش:
به هوای سبزه های پر پشت
شمع روشن
آینه ی پاکیزه
به هوای آغاز.
مثل زمین خاکی:
که رگباران بوسه های نوروزش را آواز داد،
با خواهش سوزان جان در هر مویرگش:
آن گاه که تبعیدی بود،
در برهوت فضا با مُهر ابد.
درست مثل همین سیاره،
که زمان تبعیدش را در هم پیچید
که باور نکرد جادوی سیاه خشکی را
که زمان جدایی ها را تاب آورد،
درست مثل همین سیاره:
که باور نکرد سوختن سبزه ی نوروزش را:
من هنوز
خوابت را می بینم...