کتابها گندمزار ۱۱ از ۲۶۴ عشق بزرگ گندمزار آبدار و روینده سبز شدی پیش من . تابیدی در میان اوهام تاریکی و مرا از قعر گور بیرون کشیدی : - گیاه خودرویی از میان سنگ ها رقص کنان بر فراز هر مرگ ... متن کوچکتر متن بزرگتر اشتراکگذاری شعر تصادفی → شعر قبلیبالاتر از سیاهی (1) فهرست شعر بعدی ←شکست ناپذیر