این طور نمی ماند !

گندمزار

ذره های معلق ، نشسته اند بر سطح اتاق متروک . با روپوش تیره و تار ابدی ـ به نظر می آید ـ بر همه چیز پرده کشیده اند . بر همه چیز ، جز دست ها ،جز دستمال ، جز حس نیرومند پاکی ، پاکیزگی ، در سرشت انسان ...
شعر تصادفی