روُیای زن
همهٔ گلهای سرخ
چند بهار آمده منزل کرده در خانه ی تو ؟
چند بار اردیبهشت بوسه زده روی پیشانی تو ؟
گذشته چند سال ؟
خو گرفتم این جا ـ با چشمانم خو گرفته به سیاهی های مقنعه ام .
خو گرفته ام این جا ـ با بدنم خو گرفته به سیاهی های روپوش ام .
به سیاهی های پرده ی پنجره ام .
خو گرفتم ـ شب ها ـ به اردیبهشت روُیایم با خورشید شیرین اش
بوسه زنان روی عریانی من
در چمن زاران صبح شاداب ...