صورت جهان

سال زنبق

این همه خون این همه اشک به کجا خواهد رفت ؟ سیل خواهد شد ؟ ویرانگر ؟ ویران خواهد کرد همۀ خانه های خوشبختی را روی این سیاره تک تک دور از هم دور از هم ؟ بگشا آغوشت را بگذار ببارند ، عزیزم اشک های تنهایمان بر صورت هم . می آمیزند گریه های خاموش ما با یکدیگر مهربان و زلال جویباران صاف پیوسته به هم از مرز به مرز پیوسته به هم بعد از همۀ دوری ها - عشاقی دست در گردن هم در یک بستر یابندۀ عشق عشق بزرگ این گونه در صورت هم – و جهان خواستنی خواهد شد این گونه در چشمان عاشق ما در این صورت ...
شعر تصادفی