کتابها زن ۲۳۰ از ۲۷۰ گوهر زن تاب خواهند آورد چشمانم در این سیاره، تاریکی را. تاب خواهم آورد کنج سلول را. آخر من در مغز استخوانم دارم: گوهر خورشید تو را... متن کوچکتر متن بزرگتر اشتراکگذاری شعر تصادفی → شعر قبلیدر کنار رودخانه. فهرست شعر بعدی ←نتیجه.