ابلیس

چشمک

به دار می آویزد بی مدارا شهر را می سوزاند . و دودِ کبود از چین پرده های جزغاله شده پوست های سوخته و خون های مذاب بر می خیزد و کبود و کبود آسمان شهر را می پوشاند می پوشاند و می سوزاند جایگاهِ خدا را - و خدا را – پیش چشم اشکبار مردم با نام خدا ...
شعر تصادفی