مهندسی آب

چشمک

رودخانه عریان - همچون نوار الماس – از میان تن عریان زمین می گذرد ؛ رودی که ذره ذره صخره های سنگی را طی کرده ، اکنون شب و روز سراسر دهان می لغزد بر سراپای زمین : جزوی از او همزاد او پیوسته به او بی جدایی بی جدایی انگار نقش حک شده پیدا شده ای در ذات زمین ...
شعر تصادفی