سه گاه

بر هستی من فردا می تابد ، مثل امروز از پنجرۀ چشمان تو ... ***** نام گل سرخ بر زبانم می آید و گل سرخ نزدیک تر از هرچه به من ، در عالم ، در من می آید . خار ها را می چینم ... ***** آشکار می شویم بر همدیگر ملموس برای هم دیگر و سپس آمیخته در هم دیگر ؛ درخشان در مِه ، دو به دو قطره های باران روی شیشه ...