Ghazal of Confession
I had not the patience or the endurance to pass you by
before the court of the people I know my "crime"
My thirsting soul found rest at the spring of sweetness
tell the fire of hell to come, for I am the shield
When the soul has reached the beloved, there is no fear of perishing
you breathe a life-giving breath, and I do not grieve
What veil of earth could ever hide
the gold of the wheat harvest you have gathered into my arms?
A thousand thanks that my life did not end without love
I will carry a thousand bright torches into the depths of the grave.
Machine translation from the Persian
Original Persian
غزل اعتراف
Maani
نبود صبر و شکیبم که از تو در گذرم
به دادگاه خلایق ز "جرم" با خبرم
روان تشنه ام آسوده شد ز چشمه ی نوش
بگو به آتش دوزخ بیا که من سپرم
چو جان رسید به جانان ، هلاک باکی نیست
تو می دمی نفس جانفزا و غم نخورم
کدام پرده ی خاکی نهفته خواهد داشت
طلای خرمن گندم ، که چیده ای به برم؟
هزار شکر که بی مهر ، جان به سر نرسید
هزار مشعل روشن به قعر گور برم.