Ghazal de la réconciliation
Qu’ai-je fait pour que tu m’enfermes dans la prison de ta colère ?
Le coupable, c’était toi, qui m’as rendue amoureuse
Tu as juré la mort de cette âme lasse, mon âme
prends donc ma vie et renonce à tant de froideur
Quel mal y avait-il à l’amour, pour que tu détournes ton visage
de ta source limpide vers la sécheresse et la pâleur ?
Je t’ai nourri de miel, jeune arbre de mon printemps
te livrerai-je au marais salant ? Tu as grandi dans la tendresse
Ne fais pas, ne fais pas cela, car les temps se souviendront
que tu as fait couler de mes yeux le sang de mon cœur.
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
غزل آشتی
Maani
چه کرده ام که به زندان قهرم آوردی؟
گناهکار تو بودی که عاشقم کردی
کمر به قتل من خسته بسته ای جانا
بگیر جانم و بگذر از این همه سردی
چه عیب داشت محبت ، که رو بگرداندی
ز چشمه سار زلالت ، به خشکی و زردی؟
تو را نهال بهارم به شهد پروردم
به شوره زار سپارم؟ تو ناز پروردی
مکن مکن که زمان ها به یاد بسپارند
چنین که خون دل از دیده ام روان کردی.