رفتار عاشقانه

هر چه طوفان تند تر می چرخد تو سخت تر بغلم می گیری . تو گرمتر می فشاری بدن لرزانم را بر سینه ی خود . تو تنگتر حلقه ی بازویت را می اندازی دور کمرم . تا حضور گرمای تنت در رگ هایم . تا جنبش قلبم کنار قلبت . تکیه کرده روحم به نفس های انسانی تو . تکیه گاه نامرئی و پایدار ، بیشتر از داربست فولادین دور تاک عریانم در گرد باد . بیشتر از کوه های مغرور سر کشیده به فلک جایگاه خدایان غرور جایگاه خدایان دور دور از من ...