یک جهان
گندمزار
رشته های روُیا و فکر ، پاره که نه !
بلکه پیدا نمی شد .
حرف ها و حرف ها ، پریشان که نه !
بلکه زاده نمی شد .
گمنام که نه !
بلکه بی نام ، بی نام ، می ماندم
پرتاب شده در پوچ هولناک بی نام ؛
اگر
"تو"
نبودی در "من"،
این گونه در هر شکل ...