صخره

ای رود من! رود شیرین من! برنتابید زمین این عصر عشق زلال ما را! دسته گل های بنفش و سفید ما را! سبزه زار ما را! می بایست کشتی کشتی کالا را بر دوش بلورین خود می بردی! من ماندم: این جا هنوز در مکانی که جدایم کردند از بوسه ی تو. افلاک می شنوند: تو می شنوی: این صدای من است. می خوانم با تمام قلبم آوازدرخشان تو را در سکوت غروب در برهوت خشکی: چشم به راهم هنوز...