آوا

مانی

راهی می یابد روی زمین بستری می سازد در آغوش خاک در میان بازوهای نرم خاک. کهکشان را پر کرده آوای غلغل جوی: هر چه هم که باریک جوبیاری که جریان دارد...
شعر تصادفی