بی تشبیه

آب قمقمه روی زمین کویر می ریزد . تبخیر شده ، می گریزد گمگشته انگار نه انگار که آب زلالی بوده آمیخته با خاکی . گلدان گل سرخ ام آبت را نوشیده غنچه داده باز شده می خندد پشت پرده . کویری در ما نیست و نه آب سرگردان ...