کتابها زن ۲۱۴ از ۲۷۰ ندای ژینا زن نگاهت چه ندايی دارد ژينا ژينا نامت را با رنگ شقایق نوشتیم، بر هر برگ. پاییز است. بادها برگ ها را باخود خواهند برد، تا دور دست. نامت را تا دوردست می خوانند: ژينا! ژينا! ما، تو هستیم . ژينا: همه. متن کوچکتر متن بزرگتر اشتراکگذاری شعر تصادفی → شعر قبلیهمگام فهرست شعر بعدی ←شادی