خانه به دوش.

استخوان کویر می ترکد از خشکی بادها طوفان شده اند می غرند در بیابان تهی. من حلزون در غوغا سینه خیز می گردم شاخک هایم بوی نم شبنم را می شنوند سینه خیز به سمت بوسه های شبنم خواهم رفت شاید آهسته، اما پیوسته پیوسته. به یقین: از کویر اندوه می گذرم!...