بهار!

بیا بال بزن در هوای صبح ام پرواز کن! شبنم بچین از دست برگ من. ارزن بردار از دامن خاک مرطوب ام، و بخوان: در گوش من همه ی آوازت را! سر بگذار، بی واهمه، شب بر سینه ی من. بی آن که خواسته باشم، ناگاه می بینم می خواهم نوبهار تو باشم شب وروز در همه ی آینده...