زمان طوفان

باد بی روی خوش محکم می پیچد بر هر چیز. زن پیچده شده در چادر می رود با سر افکنده، بی نگاه به اطراف، در کوچه: سیاه همرنگ ابرهای سیاه انبوه بر فراز حومه زیر چانه گرفته سمج چادر را. باد وحشی می گردد دور زن هو هو زنان در چادر او می توفد: به هوا بر می خیزند دامن چادر...