سبز

آفتاب مهتاب

ناخواسته بین دو حد رویید از بطن دانه ای که روزی یا شبی جریان باد ولنگار پرتاب کرده بود آنجا و خود گذشته بود . ناخواسته رویید لای زمین سخت - با سنگ فرشهای زمخت قدیمی اش - و هیکل دیوار سیمانی که می انداخت انبوه وزنش را به روی خاک . رویید ، بالا رفت ، بر شانه ی زمین ، بر شانه ی دیوار ، نیلوفر وحشی ، کبود و سبز ...
شعر تصادفی