باغ

می غلتم زیر ملافه به تو می چسبم در بغلت . تن به تن با تو جُفت ؛ آرام آرام شانه های لختم را می گذارم در حلقۀ بازوهایت . گرمای تنت می گریزاند سرماهای تنهایی را . باغ رویاهایم می شکفند ؛ می شکفد باغ شادابِ گل با تمام وجود ، این چنین ، در پناه آغوش تو ، هر شب تا صبح ...