دریایی

از پشتِ کوه می آیم - مثل نسیم دریائی روی بال پرستوی دریائی – می نوازم بازویت را یا مثل دستِ آرام موج روی سینۀ قایق . و تو مثل فرو رفتن آب در پیکرۀ ساحل شن ، با صلابت به درون پیکر من می آیی با صلابت و با آهِ عمیق : یکباره رها مثل نفسی از بندِ حبس بی پایان ...