این چشم های درشت سیاه
گندمزار
بازوهای لاغر ذوب شده ، بی توش و توان ،
شکم های طبله شده ی نوزادان
باد کرده از انبوه کبود انگل ها
ـ ارمغان زمین به آنها ؟! ـ
صورت های چشم شده .
چشم های درشت سیاه آتش شده :
در صفحه ی اخبار زمین
گر می گیرند ،
شیشه ها را می سوزانند ،
در خانه می افتند
قلب های انسانی را می سوزانند ،
می سوزانند ترازوی دروغین نامیزان را ...