چه کنم ؟

اما ، من ، حلقه ی بازویت را می خواهم دور کمرم . بوسه ی لب هایت را می خواهم طولانی ، طولانی ، بر لب های منتظرم . گرمای نگاهت را می خواهم در چشمان پر اشکم . عزیزم ، عزیزم ، دلم تنگ شده . این کلمات ، دیگر دارند خود به خود می آیند می پوشانند صفحات خالی را . سنگ های بزرگ انداخته اند در دهان چشمه ؛ اما ، موج ها بی پروا از روزنه های پای خارها ، بیرون می ریزند خود به خود می جوشند در بیابان من . آه ! عزیزم ! دلم تنگ شده ...