تقدیر انسان ها

گندمزار

خط تقدیر هم اند تن های ما ثبت شده با حروف برجسته در صحنه ی بستر برهنه مواج از فرود به عروج خوانا و گویا از هر سو بی گسستن از یک دیگر پیوسته . تقدیر هم ایم بی جدایی از هم بی دور شدن از تن های مان . با من دست بکش بر حروف عریان تقدیرت در بستر این سیاره - همچون قطره ی لرزان آب در شیار گندم ...
شعر تصادفی