گل های خندان

گلدان شمعدانی بوسه های نور را می خواهد : روی تن اش ، بی پرده . بردار گلدان را از پشت حصار شیشه از پشت حجاب پرده . بگذار گلدان را روی ایوان ، در آغوش نور . ببین این جا را : غنچه های صورتی ام نشکفته ، خشک شدند برگ های سبزم ، بی رقص نور ، زرد شدند . گلدان کوچک من ـ تا مغز اسکلت باریکش ـ می پوسد ، دور از نور ، در تبعید : پشت حجاب پرده ...