نشان حقیقت

وقتی باشد خودش را آشکار خواهد کرد ، با دو خورشید درخشان در ژرفای مردمک های چشم با دو غنچه – گل سرخ – به جای گونه با جنبش دست ، جنبش پا ، چرخ کمر ، جنبش سر با رقص گاه و بیگاه ، بدون بهانه هر جا و هر وقت فرسنگ ها دور از خشم . مثل هوای تازه که زمانی که باشد می رقصاند برگ را و برگ را با تمام اندامشان و به آن ها می گوید نجواکنند در گوش هم با کلمات قشنگ نامرئی مثل من و تو ...