همه با هم
همهٔ گلهای سرخ
ما ، سر انجام یکسان شدیم :
میله های پشت پنجره ها ی بسته ی ما ، یکسان اند .
قفل های روی در های ما ، یکسان اند .
معده های خالی ما، خالی یکسان اند .
سلول ها یکسان اند - در یک سطح ، بی طبقه .
ما ، سرانجام یکسان شده ایم : بنده های یک سان :
با " بهشت موعود" که فرود آوردند - از روی ماه - روی خاک ما ...