یک کوه

مانی

دورتا دور کوه دریا دریاست آسمان آبی دورتا دور سرش بی غرش رعد بی خشم موج دوراز همه ی مرزهای خاردار زمان دیگری را دارد می زاید کوه پابرجا با لانه ی امنی شدن در راه مرغا ن مهاجر با بندر شدن در راه کشتی های گمگشته . انسانی پا برجا آغوش گشوده برعشق انسان ...
شعر تصادفی