آشنا

مانی

برگ های بید تکان می خورند گربه ای پیدا نیست انسانی نیست هیچ موجودی نیست. برگ های بید تکان می خورند از عبور نیسم آرام: از حضور حیات عظیم نامرئی در چشم من...
شعر تصادفی