زن در سرزمین تو

نردبان وصل شده به دیوار . با شش پله تا سقف خرپشته . با یک پله روی زمین ، هفت پله – جمعا . مثل هفت روز ، در هر هفته . مثل هر روز ، با تابش نور گام برمی دارم لبه های نردبان داغ را محکم می گیرم . هفت پله – بالا- مثل هفت روز می رسم روی سقف . دامن روپوشم را ور می چینم ، تا بالای ران هایم روپوشم را از سرم بیرون می آرم می خوابم روی سقف می سپارم تنم را به نور . شاید مرا می بینند مردهای همسایه سگ های های همسایه. - برهنه یک زن ، روی سقف خاکی، - خوابیده ، با چشم باز ، رو به روی آسمان . من ، تنها ، آسمان را می بینم با شروع هر روز تن سپرده به نور خورشیدت ...