درخت بید مجنون

خمیده می کند درخت بید را، تند باد. زمین گرفته ریشه های بید را در بغل. درخت بید با تمام شاخه های خود نشسته، بوسه می زند به روی خاک: به سینه ی زمین. نگاه می کند افق، چه مهربان، نگاه می کنند خیره عابران به رقص بوسه های بید من به روی سینه ی زمین تو...