کلبه

بوی خاک بوی شیر تازه بوی آب چشمه بوی پشم گوسفند بوی گل پنبه در لحاف و بالش . تکرار آرامش آسمان نیلگون صبحدم خیش روز نیمخواب بعد از ظهر نان تنوری عصر نور شمع در کلبه ی خشت گلی. پنجره ی نزدیک سقف با هلال باریک ماه نزدیک دست . خاک ، اهلی ست ماه ، اهلی ست اهلی ست زمان اهلی ست زمان : آرامش - با تکرار بی پایان - می کِشاند مرا تا ابد می کِشاند قدم های مرا تا عبور از ریگزار تفته تا رسیدن به قلب گندم گندمزار: تا کلبه ی آرام تن ات عشق من ! ...