هر نام

هر بار که نام او را می پرسم آرام سرش رابر می گرداند سمت من صورتم را می خواند با نگاه شیرین اش لبخندش را می نشاند به جای جواب در نگاه حیران من دست من همچنان در دستش شهر به شهر می کشاند مرا دنبال خودش سمت دریای آرام دور : پری عریانی ، قرن ها و قرن ها ، زیر جلد من ...