فصل 72

ساحل شنی

روغن ماسیده دایره های روغن می سازد روی کاسه ی آب. دایره های چرب کدر همچون جزیره های دوراز هم می مانند. ظرف دریای من قلب عظیم سیاره ست. می روبد با تپش های جوان ش دریا لکه های جذام نفت را از سینه ی این سیاره امروز اگر نه فردا بی تردید...
شعر تصادفی