سیل ها

سیلاب تند برگ ها را می قاپد در سیاهی می پیچد می کوبد به در و دیوار و سنگ ... باغ ، کجا می ماند ، بدون درخت ؟ طوفان تنهایی چهره ها را در سیاهی می پیچد می دزدد می کوبد به در و دیوار و سنگ ... شهر ، کجا می ماند بدون انسان ؟ لبخند بدون چهره ؟