آینه ی تو می شوم .

گل سرخی پرتاب شده در آغوش حوض ، چین واچین موج دنبال موج می سازد در صورت آب . در بلور آبی آسمان و گل سرخ و امروز می رقصند : این لبخند توست در صورت تو . تار به تار نور را می تاباند باریک و سفید – یکدست سفید - موی تو . گرم و گیرا دست خشک عصا را می گیرد می فشارد دست تو . تکیه داده به عصا گام برمی داری در امروز با لبخند مهربان و آرام . و امروز تو تمام مرا پر می سازد از مهر روشن تو . گیتی آینه ام را درخشان می بیند بیشتر از روزهای کدر موهای سیاه ...