نوروز

آشیان می کنند بوسه های سرگردانم روی طاق ابروهایت روی پرچین های مژه هایت در میان لب هایت : پناه می آورند پرنده های مهاجر به سرزمین بهار ؛ و آنقدر می خوانند بلند بلند که زمین بهار با زبان پرنده ، به حرف می آید ؛ در غیاب گذشته در نوروز ...