پریا!

زن

باز کنیم موهای بافته را دست هم را بگیریم دور شویم از همه ی ساحل ها غرق شویم در سراب دریا و بچرخیم بچرخیم میان موج ها موج های بی ساحل موج های طلایی جایی که باد نوازش خواهد کرد شانه های ما را جایی که آب بوسه باران خواهد کرد بازوان ما را جایی که دیگر وحشت نکنیم از حکم اعدام زیبایی. پریا! باز کنیم موهای بافته را و بچرخیم بچرخیم میان موج موج انسان ها در میدان...
شعر تصادفی