بالاترین برگ
مانی
به زندگی نگاه می کنیم:
من و
تو در درون من:
نشسته روی برگ آخر درخت نخل، شبنمی.
هزار دست درون خاکدان
به جستجوی سود تکه نان!
هزار پای لنگ
به جستجوی ذره های زر
درون آبراه خشک تنگ.
به خویشتن نگاه می کنیم:
من و
تو در درون من:
به آشیان طرقه ها، کنار بازوان پاک مان.
به آبشار ماهتاب و آفتاب به روی پلک مان.
رطب رطب نثار می کند به خاک
درخت نخل سبزمان.
و
ما
تا ابد:
من و
تو در درون من:
نگاه می کنیم:
از مکان عشق به زندگی....