دیدگاه

با سری افراشته به افق می نگری به افق های پیاپی هر افق باز تر از افق پیش از آن. افراشته تر لبخندت روشن تر پاهایت محکم تر بر زمین سیاره می نگری افراشته تر. رشته های نامریی آیا تو را می کشانند به سمت عروجی زرین؟ رشته های نا مریی به چشم کوچک من؟ پیچکم! یک پیچک: ترسیده پنهان شده در دالان تاریکم با ساقه ی سر سبز تو جفت شدم! هر روز سر افراشته تر...