روی زمین

مانی

شب: مطلق: تاریکی: فرود می آید روی زمین شب: مطلق: تاریکی: می بندد چشم چراغ شهر را. بر می خیزد، پشت چشمبند، شعله ی آتش تو همچون نخستین لحظه داغ از هیجان رقص کنان می لغزد بر تن پنجره های خاموش ام: همچون فانوس بلند دریایی در ظلمت اقیانوس طوفانی پیش چشم ام...
شعر تصادفی