دربیابان!

خار خار یک بته ی گز در بیابان دور برخاسته. طوفان شن به خار می خندد. باد به خار می خندد. مارمولک: چسبیده سخت، دست خار را همرنگ جماعت! به بته ی تنهای خار می خندد. جا به جا برخاسته سینه سپر کرده بته ی خار گز، پیش طوفان، در بیابان دور باد دیو را می شکند...