Je t'aime.
Dès que tu fixes
un point devant toi :
point par point, cette vie aride
tu l'emplis d'oiseaux
de pommiers et de boutons d'églantine.
Tu te tais.
Tais-toi,
avec tes lèvres entrouvertes.
La parole est un rideau entre nous :
respire !
C'est tout !
Dès que tu souffles l'air de ta poitrine patiente dans ma poitrine
s'épanouissent
mille fleurs, mille couleurs
dans ma poitrine.
Dès que j'embrasse
les cals froids de tes mains,
dès que soudain, au lieu du point devant toi,
tu regardes mes larmes amoureuses
tu regardes mon visage :
je deviens paradis contre ton bras amaigri
contre toi.
Reste !
tout comme l'artère rouge dans mon cœur :
reste !
respire...
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
دوستت دارم.
Maani
همین که خیره می شوی
به نقطه ای که روبه روی توست:
نقطه، نقطه، این حیات خشک را
پر از پرنده می کنی
پر از درخت سیب و غنچه های نسترن.
سکوت می کنی.
سکوت کن،
با لبان نیمه باز خود.
کلام پرده ای ست در میان ما:
نفس بکش!
همین!
همین که می دمی هوای سینه ی صبور خویش را به سینه ام
شکفته می شوند
هزارگل، هزار رنگ
درون سینه ام.
همین که بوسه می زنم
به پینه های سرد دست های تو،
همین که ناگهان، به جای نقطه ای که روبه روی توست،
نگاه می کنی به اشک های عاشقانه ام
نگاه می کنی به صورتم:
بهشت می شوم کنار بازوی تکیده ات
کنار تو.
بمان!
درست مثل سرخ رگ درون قلب من:
بمان!
نفس بکش...