Âme !

Je suis ainsi ! Je ne viens pas au monde et je ne quitterai pas le monde. Je changerai seulement de forme : un jour je deviendrai l’ombre d’un papillon, immortelle, dansant au milieu du feu. Un autre jour je serai une étamine dans une fleur de jasmin, multipliant la couleur et le parfum des jasmins de la terre. Ils ne viendront pas à bout de moi : les pestes et les faux. Je suis l’âme humaine ! Je suis les larmes limpides de l’œil humain ! Des larmes sacrées. Je suis la bonté : quand je serre contre ma poitrine un autre corps affligé. Je suis l’âme humaine immortelle...

Traduction automatique du persan

Texte original (persan)

روح!

Femme

من همینم! نه به دنیا می آیم و نه از دنیا خواهم رفت. فقط شکل ام را تغییر خواهم داد: یک روز سایه ی پروانه ای خواهم شد نامیرا، رقص کنان در میان آتش. روزی دیگر پرچمی خواهم بود، در میان گل یاس تکثیرکنان رنگ و بوی یاس های خاک را. از پس من بر نخواهند آمد: طاعون ها و داس ها. روح انسانم من! اشک های زلال چشم انسانم من! اشک های مقدس. مهرم من: آن گاه که بر سینه ی خود می فشارم تن دیگر غمگینی را. روح نامیرای انسانم من...
Poème au hasard